Running diary #16 ‘Hardloopschoenen voor een tijdje in de kast?’

fullsizerender-59Helaas, het is weer zover. Na het pijnvrij rennen van twee halve marathons dacht ik toch echt dat die tijd voorbij was. Dan heb ik het over die vreselijke blessure-tijd. Mijn enkel, lies, knie… En ja, nu is het wéér raak. Dit keer dus een niet zo leuke running-update met als titel ‘Hardloopschoenen voor een tijdje in de kast?’

‘Een hardloopwedstrijd op de planning..’

Afgelopen week besloot ik een wat grotere ronde te rennen. Dan bedoel ik een afstand van ongeveer 15km. Over een niet zo’n lange tijd staat er namelijk weer en hardloopwedstrijd op de planning! Ofja, eigenlijk moet ik zeggen STOND. Ik was namelijk van plan om volgende week zondag (20 november) deel te nemen aan de Zevenheuvelenloop 2016. Als hardloopfan én inwoner van Nijmegen moet ik daar natuurlijk een keertje aan meedoen. Omdat ik hier en daar hoorde dat het parcours verre van vlak is, leek het me slim om het parcours voor de wedstrijd al een keer gezien te hebben. Een soort van eigen parcoursverkenning dus. Want misschien zit er in de laatste kilometer nog wel een flinke heuvel. Wel fijn om hiervan op de hoogte te zijn.

Afgelopen dinsdag sleep ik mezelf uit bed om door het vieze miezerweertje dit parcours te gaan verkennen. Het begon voor mijn gevoel prima. Buiten het feit dat binnen no-time mijn vingers gevoelloos waren #had-ik-toch-maar-handschoenen-aangedaan en het feit dat al de eerste kilometers inderdaad verre van vlak waren. Na ongeveer 45 minuten rennen kwam ik een punt tegen wat ik herkende van de route. (Deze had ik van te voren opgezocht). Daar was ik heel blij om want in een bos waar je nog nooit geweest bent wil je niet verdwalen.

‘Hinkelend moest ik op zoek naar een bushalte..’

Na een uurtje onderweg te zijn voelde ik ineens een zeurende pijn in mijn voet. Nu heb ik wel vaker kleine pijntjes hier en daar dus ik besloot nog eventjes door te rennen. Foute keuze want een kilometer verder kon ik niet meer. En dan bedoel ik niet dat ik niet meer kon rennen. Nee, ik kon niet meer lopen. Hinkelend moest ik op zoek naar een bushalte. Maarja, ik was ergens in het bos van een onbekend dorp en dan was het ook nog eens steenkoud. Na twee kilometer hinkelen had ik eindelijk een bushokje gevonden. Nu nog wachten… Ondertussen had ik het gevoel dat ik onderkoeld was geraakt maar gelukkig verscheen er vrij snel een bus. De buschauffeur keek me met medelijden aan toen ik bibberend met mijn gevoelloze vingers mijn ov kaartje voor het incheckpaaltje hield. Eenmaal thuis sprong ik direct onder een warme douche. Nee, ik moet zeggen strompelde ik direct onder de warme douche.. Dit was niet oke.

Wat nu?

Ik ga bij de fysio langs om te laten onderzoeken wat er precies aan de hand is. Ik verwacht iets in de richting van hielspoor of peesplaatontsteking. En de Zeuvenheuvelenloop, dat gaat ‘m niet worden ben ik bang. Helaas pindakaas, maar volgend jaar weer een nieuwe kans!

Liefs,
Jip

There are 6 comments for this article
  1. Michelle 10 november 2016 17:55

    Wat verschrikkelijk balen zeg! Ik zag op InstaSnap idd die enorme heuvel… volgend jaar, nieuwe kans, nieuwe ronde. Nu eerst herstellen! 💪🏼

  2. haveagoodfoodday 10 november 2016 20:23

    Aah Jip super balen dit! Maar heel herkenbaar, ik ben ooks sinds 2 weken weer aan het rennen (4km) na een blessure nadat ik een zware heuvelachtige 15km vrijwel zonder moeite bijna uitliep, de laatste km was hel! Hopelijk is het snel weer over.

    X Jenny – have a good ‘food’ day

  3. Esmée 16 november 2016 14:57

    Hi Jip, super leuk om jouw verhalen te lezen. Wel flink balen dat je door een blessure de loop niet kon doen. Maar inderdaad, volgend jaar, nieuwe kans! Ik heb zelf een bloedafwijking. Dit weet ik pas sinds een jaar of 2. Terwijl ik het al zeker 10 jaar heb. Doordat ik heel lang niet wist, wat er mis was met mij.. Ging ik te vaak over mijn eigen grenzen heen. Nu ik er bewust van ben, leer ik ermee om te gaan. Het kost wel tijd, maar ik heb wel nieuwe doelen kunnen behalen. Zoals de 5km hardlopen. Dit kon ik eerder echt niet volhouden. Nogmaals bedankt voor jouw verhalen, dit geeft mij inspiratie en moed! 💪

    • sandersjip 16 november 2016 15:02

      Leuk om te horen! Succes met je doelen, goed dat je er nu bewust van bent!👍🏻

  4. Pingback: Running diary #17 : ‘Een scheurtje in mijn bot of pees?! – Jipsanders.com
  5. Pingback: Running diary #18: ‘Kan ik na 7 weken weer en stukje rennen?’ – Jipsanders.com

Geef een reactie