Running diary #24 Verslag van ‘de wedstrijd met de slechte voorbereidingen’.

nuenenwest3Over voorbereidingen gesproken… Het grappige is nog dat ik me heb ingeschreven met het idee dat deze wedstrijd (15 km) een ‘goede voorbereiding’ is om weer te trainen naar een halve marathon. Een goede gedachte misschien, maar ook hiervoor zijn natuurlijk voorbereidingen nodig. Dat was ik eventjes vergeten. Heb ik uiteindelijk toch de finish gehaald? Dat vertel ik in deze blog!

De slechte voorbereidingen begonnen al met een gepland vriendinnenweekendje. Het vele feesten en zuipen was hartstikke gezellig maar tot drie dagen erna had ik nog steeds last van een verwarde maag en voor mijn gevoel een chronisch kater.

‘#Spierpijneverywhere’

Vervolgens leek het me een leuk plan om aan een 2-uur durende voetbaltraining mee te doen. Het was inderdaad erg leuk maar misschien niet zo slim om te doen een paar dagen voor een hardloopwedstrijd… #spierpijneverywhere. Afgelopen donderdag heb ik nog wel een poging gedaan om een rondje te rennen maar met mijn benen zo zwaar als bakstenen was ik niet vooruit te krijgen.

‘…Hardlopen als een pimpelpaarse papegaai’

Tot op de dag zelf ging ik (helaas) door met de trend van ‘slechte voorbereidingen’. Met de gedachte dat ik nog wel hardloopkleding bij mijn ouders had liggen, keek ik pas de ochtend zelf in mijn kledingkast. Pech, optie 1 was de combinatie oranje, paars en felroze. De tweede optie was groen, oranje en felroze… OEPSIE. Uiteindelijk vond ik op het laatste moment nog een oude hardloopbroek achter in de kast. Gevaarlijk, rennen met een broek die je eigenlijk nooit meer aan hebt, maar op dat moment vond ik dat beter dan hardlopen als een pimpelpaarse papegaai…

nuenenwest1

‘3,2,1 *pang* LET’S GO!’

Behalve de voorbereidingen was er één ding wel, namelijk: de motivatie! Ook al was ik dus een beetje bang, ik had er écht zin in! Ik stond bij de start en er werd afgeteld 3,2,1 *pang*  LET’S GO!

Al snel merkte ik dat het warmer was dan ik gewend ben. Maargoed, daar kun je niets aan doen. Na een aantal kilometers renden we de bossen in. We kwamen door een prachtige omgeving en het rennen ging nog prima. Rond de 5 kilometer kreeg ik het toch al een beetje zwaar. Veel paadjes verdwenen en er waren stukken waarbij het gras tot de enkels stond. Ook moest ik hier en daar over een paaltje of kuil heen springen. Het werd zo bijna een obstakel run. Vanaf de 10 kilometer kreeg ik het echt zwaar en merkte ik dat ik niet zo goed was voorbereid. ‘Eigen schuld dikke bult’ dacht ik bij mezelf. Ik moest dit nu ook afmaken. Na de 5 laatste slopende kilometers KWAM IK OVER DE FINISH!!. Met een kop zo rood als een tomaat en krampen in mijn kuiten. But hee, ik heb het geflikt!

Heb jij binnenkort nou een hardloopwedstrijd?
Tip van Jip: bereid je goed voor! 😉

Liefs,

P.s. Er was nog wel één dingetje wat ik dit keer echt miste, namelijk: een hardloopmaatje waar ik tegen kon praten. Het was de eerste wedstrijd die ik in mijn eentje rende. Het had ook wel iets, maar volgende keer hoop ik wel weer dat je erbij bent Bess! Beloofd?

nuenenwest2.jpeg

 

 

 

There are 6 comments for this article
  1. Jop 7 mei 2017 19:24

    Bedankt voor de tip Jip!

    Ga ik me nu weer voorbereiden.

  2. volleybalblognl 7 mei 2017 20:23

    Ik heb nog nooit een wedstrijd gelopen, maar als ik dit zo hoor moet ik me wel goed voorbereiden. Ik loop altijd in mijn eentje, maar wel met muziek.
    Toch knap trouwens dat je het hebt gehaald!

  3. Lien 7 mei 2017 21:40

    Heel knap ondanks de slechte voorbereiding! Ik heb mijn eerste hardloopwedstrijd over 2 weken: de Marikenloop 👏

    • sandersjip 7 mei 2017 21:47

      Leuk! Die ga ik misschien ook nog rennen, dus wie weet tot dan. 😉

Geef een reactie