Running diary #25 Die ‘ik-doe-dit-nooit-meer gedachte’…

ikdoeditnooitmeergedachteDaar stond ik dan. Aan de start van (wat ik toen nog niet wist) mijn zwaarste hardloopwedstrijd ooit. Ik had er zin in maar ook last van de nodige zenuwen. Door een blessure had ik niet kunnen trainen dus de halve marathon uitlopen, dat zat er misschien wel niet in. Toch wilde ik ervoor gaan, ‘ik zie wel hoe ver ik kom’ dacht ik…

‘…tegen mezelf zei: ‘Ik doe dit nooit meer!’

Wat ik van mijzelf weet is dat ik niet snel opgeef. Ook al startte ik met die ‘ik zie wel hoe ver ik kom-gedachte’ eigenlijk kon ik van tevoren al wel bedenken dat ik gewoon tot het einde ging rennen zolang ik geen last had van blessures. Na ruim twee uur en precies 21,1 kilometers strompelde ik over de finish. De race was voorbij. De race waarvan ik het eerste uur lekker gerend heb, en het tweede uur alleen maar strompelde en tegen mezelf zei: ‘JIP, DOE DIT A.U.B. NOOIT MEER!’.

Toch stond ik een aantal maanden later weer aan een start. En ja, weer een start van een halve marathon. Weer had ik er zin in én weer had ik last van de nodige zenuwen. Ook al ging deze race een stuk beter. Toch spookte die ‘Ik-doe-dit-nooit-meer gedachte’ gedurende de laatste kilometers weer een aantal keren door mijn hoofd…

‘… je je grenzen moet overwinnen!’

Waarom ik toch weer iedere keer aan de start sta? Ik denk dat het hebben van zulke gedachtes horen bij het proces van een hardloopwedstrijd waar je doorheen moet. Aan de start heb je de nodige zenuwen maar nog wel een frisse moed. Je rent de eerste kilometers lekker totdat je bij de laatste fase van de wedstrijd komt. De fase waarbij je de laatste kilometers moet trotseren terwijl je lichaam eigenlijk al begint te protesteren. Oftewel, de fase waarbij je jezelf tegenkomt en  je je grenzen moet overwinnen! Dat zorgt bij mij voor dat voldane gevoel achteraf!

‘Dat is toch ook niet leuk!’

Want moet je eens voorstellen. Je rent een wedstrijd uit en bent niet eens buiten adem. Appeltje eitje. Dat is toch ook niet leuk 😉 Toch vind ik het grappig dat ik iedere keer weer denk ‘Nooit meer!!’ Terwijl ik bij wijze van spreken een dag na de wedstrijd alweer kan nadenken over een volgende race…

Heb jij ook vaak zulke gedachtes tijdens het rennen? Terwijl je dan na de run misschien net als ik alweer nadenkt over een volgend rondje? Let me know!

Liefs,
Jip

 

There are 3 comments for this article
  1. Rosemarijn 19 mei 2017 07:14

    Jaaaa zo waar dit, hahaha! Zondag ook weer een race, ik denk dat ik dit dan weer denk. Vooral omdat ik pas om 14:30 moet starten, ik ren veel liever ’s ochtends –> kan ik er minder over nadenken haha. Leuke blog 🙂

Geef een reactie