hike vulkaan acatenango

Dit vind ik de tofste ervaring van onze reis!

Maya-ruïnes bezichtigen, rondtoeren in een Volkswagenbusje uit 1976 en visjes spotten in een prachtig koraalrif… Mijn vriend en ik hebben heel veel gave dingen kunnen doen tijdens onze reis door Mexico en Guatemala maar als je aan mij vraagt wat ik het allertofste vond dan antwoord ik zonder twijfel met “de tweedaagse hike naar de top van de vulkaan Acatenango!”

In deze blog vertel ik hier graag meer over. Lees je mee?

vulkaan hike acatenango

We hadden de hele dag de tijd dus dit moest ons lukken!

De dag begon met een gelukje: het busje dat ons zou ophalen was te laat. Ja, daar waren we eigenlijk heel blij mee want nu konden we toch nog flink gebruik maken van het ontbijtbuffet dat in ons hostel vanaf 7:30 uur beschikbaar was. Nu we een goede bodem hadden gelegd waren we er echt helemaal klaar voor!

Met het busje reden we naar 2000 meter hoogte, waar we uitleg van de gidsen, warme kleding en een lunchpakketje kregen. Rond een uurtje of 10 was het echt tijd om te beginnen met de hike. Het doel van dag één was het behalen van basecamp, dat op 3600 meter hoogte ligt. We wisten dat het sowieso een lange en zware tocht zou gaan worden maar we waren er ook van bewust dat we ons eigen tempo aan konden houden. We hadden de hele dag de tijd dus dit moest ons lukken!

De omgeving was iedere keer weer een plaatje!

Het begin vonden we zwaar, het was soms moeilijk ademhalen door het stoffige zand dat omhoog kwam tijdens het wandelen, we liepen door de felle zon en mijn stijve kuiten snapten nog even niet wat ik aan het doen was #AUW! Gelukkig vond ik een tijdje later een fijn tempo en was de omgeving iedere keer weer een prachtig plaatje. Zo liepen we het ene moment in een jungle-achtig gebied, terwijl we het andere moment een vrij droge en kale omgeving bereikten en na een aantal uur liepen we zelfs boven de wolken!

Nadat we op ons gemak geluncht hadden met een goede portie kip met rijst en groenten gingen we verder met de hike. Ik merkte dat ik vanaf dit moment meer moeite kreeg en ik moest mezelf steeds meer moed inspreken. Ik bleef de gids volgen en probeerde niet te denken aan de vermoeidheid in mijn benen. Na een aantal uren flink doorzetten zagen we in de verte de actieve vulkaan Fuego met enorme rookpluimen, ‘nu kan het kamp niet ver meer zijn’ dacht ik. Uiteindelijk bereikten we eind van de middag basecamp, waar we de nacht zouden doorbrengen.

basecamp vulkaan acatenango

We bekeken de zonsondergang en genoten van twee volle borden met aardappelen en bonen. Toen het donker werd zag je bij de uitbarsting van de vulkaan waar we uitzicht op hadden dat lava en gesteente de lucht in werd gespoten. WAUW dit was zo tof!!! Na het toetje, bestaande uit een halve zak marshmallows en een kop warme chocolademelk kon ik niet wachten om mijn slaapzak in te kruipen, ik was OP, LEEG, GESLOOPT… Trusten.

Het begon steeds meer te duizelen…

Om precies 4:00 uur ’s nachts werden we gewekt door onze gids ‘Wake up amigos!‘ Het doel van deze tweede dag was de top van de vulkaan bereiken! Tot mijn eigen verbazing had ik heerlijk geslapen en kon ik niet wachten om de laatste 1,5 uur omhoog te hiken. Na een kwartiertje steil omhoog klimmen, dacht mijn lichaam hier anders over. Ik had REUZE honger maar helaas stond het ontbijt pas na het bereiken van de top gepland. Mijn hoofd begon steeds meer te duizelen en ik kan je vertellen dat dat niet fijn is met een afgrond naast je. Ik besloot een banaan en een Snickers die ik eigenlijk had bewaard voor later op de dag alvast op te eten.

Dit beeld zal ik nooit vergeten!

Ik vond dit de zwaarste meters van allemaal maar de ingenomen suikers waren net genoeg voor het laatste stukje omhoog. Eenmaal boven op de top was ik de pijn in mijn benen en mijn hongerige maag voor even vergeten. Het kraterlandschap in combinatie met de kleurrijke horizon was prachtig. DIT BEELD ZAL IK NOOIT VERGETEN!

hike vulkaan acatenango

top vulkaan acatengo

En weer naar beneden…

Toen we even op de top stonden, merkten we dat de gevoelstemperatuur duidelijk onder het vriespunt lag, de koude wind ging dwars door onze jassen heen dus gingen we na een klein halfuurtje ook weer graag terug richting het kamp, waar heerlijke pannenkoekjes met honing op ons lagen te wachten.

Toen onze magen weer gevuld waren vertrokken we voor de tocht terug naar beneden. De paden waren best steil en glad dus we waren blij dat we zonder hele grote schrammen beneden waren gekomen.

YES WE DID IT! We vonden het een geweldige ervaring.

Zou jij zo’n tweedaagse hike op een vulkaan willen doen?

Liefs,
Jip

There are 2 comments for this article
  1. Evelien 16 april 2019 13:31

    Zo gaaf! Ik heb dezelfde tocht gemaakt en alles is zo herkenbaar! Was ook zeker het hoogtepunt van onze reis 🙂 Jullie hebben alleen echt geluk gehad met het weer, bij ons was het ’s ochtends zo bewolkt dat we niks hebben kunnen zien…

  2. marc 17 april 2019 10:16

    Super mooie fotos en wat een reis!!.

Geef een reactie