Wedstrijdverslag Berlijn marathon 2019!

Pijn in mijn heupen, bovenbenen, kuiten, knieën, enkels en tenen maar het was het allemaal waard! In dit wedstrijdverslag vertel ik over mijn eerste marathonervaring. Lees je mee?

Eigen ontbijtje

Om 6.30 uur ging de wekker. Ik had de avond van tevoren alles al klaargelegd, dus het was een kwestie van alles aantrekken en klaar was ik. Ik besloot alle lekkernijen van het uitgebreide ontbijtbuffet te weerstaan en koos veilig voor mijn eigen ontbijtje dat ik van thuis had meegenomen. Daar stond ik dan met mijn zakje witte boterhammen van de Appie, terwijl de mensen om mij heen kozen voor verse warme broodjes.

Na het ontbijt pakte ik mijn laatste spullen en was het tijd om richting de start te gaan. Monique kon door een blessure helaas niet meedoen met de Berlijn marathon, maar kon hierdoor wel met mij mee lopen de eerste tien kilometers. Samen wachtten we op het startsignaal, we waren vertrokken! De eerste tien kilometers vlogen voorbij en voordat ik het wist moest ik alweer afscheid nemen van Mo.

‘…voelde ik een aantal blaren opkomen’.

Ik wist dat mijn lieve papa, mama en vriend op de helft van het parcours op mij stonden te wachten, dit was dus mijn volgende focus. Verder dan dat wilde ik nog niet kijken. Na 15 kilometer begon het enorm hard te regenen en was ik binnen no-time van top tot teen doorweekt. Door mijn natte sokken en schoenen voelde ik een aantal blaren opkomen ‘shit, ik moet nog zover’ dacht ik toen. Gelukkig zag ik mijn ouders en vriend langs de kant staan en kon ik ze een high five geven. Ik was op de helft!

Tempo vasthouden

Mijn volgende focus was het 30 kilometerpunt. De regen werd gelukkig minder, ook mijn blaren vielen mee en ik merkte dat ik onder de 4 uur zou kunnen lopen als ik dit tempo wist vast te houden. Niet inhouden, niet versnellen, gewoon DIT TEMPO doorzetten. Om mij heen zag ik steeds meer mensen die pijntjes kregen of te snel van start zijn gegaan, waardoor ik steeds meer zigzaggend mensen moest gaan inhalen. Ook ik voelde mijn benen zwaarder worden, maar kwam nog redelijk oke bij het 30 kilometerpunt aan.

Toen kreeg ik het zwaar

Na 38 kilometer viel mijn muziek uit. Het was een punt waar niet veel publiek stond waardoor ik de flow kwijtraakte en te veel bezig was met mijn ademhaling en het zware gevoel in mijn benen. Nog steeds moest ik het tempo aanhouden wilde ik onder die 4 uur rennen… De hele wedstrijd had ik met plezier om me heen gekeken, maar nu was ik alleen maar op de weg voor me gericht. ‘Niet denken maar gewoon lopen’. De laatste 500 meter kwam eindelijk in zicht en rijen met mensen stonden langs de kant te schreeuwen en te klappen. De laatste meters onder de Brandenburger Tor door waren magisch. Een eindsprint zat er helaas niet meer in, maar met kippenvel over mijn armen en tranen in mijn ogen kwam ik over de finish.

‘…ik kon niet meer stoppen met huilen’.

Toen stopte ik met rennen. De tranen in mijn ogen rolden vervolgens over mijn wangen en ik kon niet meer stoppen met huilen. Ten eerste omdat op dat moment ALLES PIJN DEED, ten tweede waren het emoties van het hele avontuur de afgelopen maanden. Ik heb fijne duurloopjes gerend, zware intervaltrainingen gedaan en ben blessures doorgekomen. Ik heb mezelf overtroffen en als klap op de vuurpijl zag ik dat ik ook onder de 4 uur gefinisht was! (3:57:15).

Bedankt, Vifit Sport voor de mogelijkheid om naar Berlijn te gaan, Marathons International voor het verblijf, Michael Beuwer voor het maken van mijn hardloopschema en begeleiding hiervan, Monique voor het gezelschap het afgelopen weekend, mama, Papa en Michiel voor de support onderweg, Ruben en Joren van Ysveld fysio voor de verzorging en Pim van Duin voor je adviezen. En natuurlijk ook bedankt voor alle lieve berichtjes! Berlijn marathon je was top.

Liefs,
Jip

There are 7 comments for this article
  1. Marlies 1 oktober 2019 08:32

    Wauw, wat een topper ben je! En een super goede tijd. Leuk dat je ons zo hebt meegenomen in je voorbereidingen.

  2. Demi 4 oktober 2019 09:07

    Leuk verslag, gefeliciteerd!!

  3. Eva 6 oktober 2019 14:06

    Heel leuk om te lezen zo Jip, en wat goed gedaan!! Als ik dit zo lees en je vlog zie begint het bij mij ook wel te kriebelen hoor…

  4. Pingback: JIPS weekdagboek #144 – Jipsanders.com

Geef een reactie