Zo ging mijn eerste rondje op mijn racefiets…

Oké, ik heb een racefiets gevonden, en nu?! Uit enthousiasme wilde ik het liefst meteen een ronde gaan maken, maar het leek mij ook verstandig dit samen met mijn vriend te doen, die meer fietservaring heeft en mij handige tips kan geven. In dit blogje vertel ik je over mijn eerste racefiets-ervaring! Ik kan je vertellen dat het fietsen lastiger was dan gedacht.

‘…Poging 2, let’s go!’

Ik kwam thuis van mijn werk en kon eindelijk gaan doen waar ik al de hele dag naar had uitgekeken: mijn racefiets uitproberen! Ik trok mijn fietsbroek, sportieve sokken, een shirt en handschoentjes aan. Ik vulde een bidon, smeerde me in voor het zonnetje en liep vrolijk de deur uit. Beneden in onze fietsenkelder vroeg mijn vriend doodleuk, ‘je hebt wel je helm meegenomen toch?’ Oja. Ik dacht al dat ik iets vergeten was… Nadat ik weer op en neer was gelopen, was ik er wel echt klaar voor, poging 2, lets’ go!

‘… Dit bleek toch iets lastiger dan gedacht.’

Terwijl ik op mijn fiets sprong, klikte mijn vriend zijn schoenen in de pedalen van zijn fiets alsof het niets was. Ik dacht dat even na te doen, maar dit bleek toch iets lastiger dan gedacht. Na vijf minuten (steeds geïrriteerder) proberen, lukte het eindelijk. Maar hoe moest ik nu in hemelsnaam mijn tweede voet erin klikken zonder om te vallen?! Pfff. Na 10 minuten stond ik nog steeds op de stoep voor de voordeur. Ik besloot uiteindelijk om eerst te gaan fietsen met één voet los op het tweede pedaal, in de hoop dat deze er later zelf in zou klikken.

Hoewel mijn vriend een route had uitgestippeld waarbij we zo min mogelijk hoefde te stoppen voor het verkeer, vond ik het toch wel handig het uitklikken ook even te proberen. Dit lukte aardig, maar ik zag het ook al helemaal voor me dat ik straks bij het eerste de beste stoplicht midden in het centrum op een drukke vrijdagmiddag om zou vallen. Maar oké, wie niet waagt wie niet wint!

‘…Hier moest de tegenligger het mee doen’.

We fietsten door de Ooijpolder, waar het al een stuk rustiger was. Ik zat als een krampachtige op de fiets, dus probeerde bewust mijn spieren te ontspannen en tegelijk te genieten van de mooie natuur. Ik zat met steeds meer zekerheid op de fiets, totdat daar opeens een kruispunt was en ik aan een tegemoetkomende auto moest laten weten welke kant ik op wilde gaan. ‘Help!’ Hoe steek je een hand uit als je op een racefiets zit!? Ik liet voor 2 seconde mijn inmiddels klamme hand los van het stuur om mijn arm uit te steken, begon meteen een beetje te slingeren en plaatste snel mijn hand terug op het stuur. Zo, hier moest de tegenligger het mee doen. Vervolgens vloog er een vliegje in mijn oog (ja, ik moet nog een bril kopen), waardoor ik bijna de berm in reed… Het gebruiken van de bel was nog even een dingetje, en drinken uit mijn bidon, daar begon ik gewoon nog niet aan.

Al met al vond ik het lastiger dan ik vooraf had gedacht. Ik vond het wel super tof om te doen en ben benieuwd of het fietsen een volgende keer al gemakkelijker gaat.

Fiets jij ook wel eens op een racefiets? Hoe was jouw ervaring hiermee? (Pssst! Tips zijn meer dan welkom! Ha-ha).

Liefs,
Jip

There are 7 comments for this article
  1. Daisy 9 juni 2020 20:24

    Zo herkenbaar! Je zult zien dat je na een ritje of 10 moeiteloos je bidonnetje pakt en niet in een acute stressituatie verkeert zodra je bij een kruispunt bent. Het voelt echt stoer hè? Veel succes en plezier!

    • Jip Sanders 22 juni 2020 21:27

      Leuk om te horen! Het gaat al steeds beter dus ik heb hoop, haha. Dankjewel!

  2. Esmée 9 juni 2020 20:27

    Hoi! Ik heb begin mei mijn racefiets gekocht en ik herken dit helemaal. Rit 3 had ik een botsing op t fietspad (met iemand die opeens naar links ging om rechts de stoep op te fietsen… terwijl ik m inhaalde op dat zelfde moment… en ja ik had gebeld maar dat hoorde hij blijkbaar niet) fiets gelijk kapot en 3 weken lang blauwe plekken…
    de keer daarna zat ik nog meer gespannen op mijn fiets… en viel ik om bij het stoplicht. Rechts losgeklikt… maar m’n evenwicht ging naar links en die voet zat dus nog vast…
    Inmiddels een maand verder kan ik redelijk ontspannen uit m’n bidon drinken, terwijl ik door kan blijven trappen. En toen… viel ik afgelopen zondag weer om… de kruising voor m’n huis…weer naar links terwijl rechts los was… geen goeie score dus…
    morgen ga ik het weer proberen… ik hoop dat jij het een stuk beter doet dan ik! Maar ik vind het stiekem wel fijn om te lezen dat jij ook niet in 1x met losse handen fietst en filmpjes loopt te maken met je telefoon.

    • Jip Sanders 22 juni 2020 21:26

      Ze zeggen toch altijd ‘oefening baart kunst!’ Laten we het hopen, haha. Het is herkenbaar hoor die angst.

  3. Katrijn 9 juni 2020 20:58

    Ik heb eerst een jaar gereden met gewone sportschoenen en gewone pedalen (zo’n pedalen dat je in de fitness op de fietsen ook hebt) en als ik zeker genoeg was van het fietsen want dit is toch ook anders dan een gewone stadsfiets heb ik klikschoenen aangeschaft.
    En ik draag eigenlijk mijn gewone zonnebril op de koersfiets. Ik draag een bril dus het moet op sterkte zijn en gebruik mijn oudere zonnebril nu om te sporten 🙃

  4. Marleen 9 juni 2020 23:26

    Ik klik (tot irritatie van m’n man soms) al heel vroeg los, 1x flink onderuit gegaan, uit stilstand, het was gewoon dom.. Vorige week na 3 jaar weer lekker op de racefiets weg geweest, mooie plekjes in de omgeving gezien! Ik gebruik een mio fiets computer, die heeft een surprise me functie, vind ik zelf erg leuk, en meestal gaan de routes goed, soms rare weggetjes!

    • Jip Sanders 22 juni 2020 21:24

      Goeie tip zo’n fiets computer met een surprise me functie!! Kende ik nog niet.

Geef een reactie