Voor de eerste keer een lekke band.

Afgelopen vrijdag stapte ik voor de derde keer in mijn eentje op de racefiets. Ik had ondertussen al wel weer een aantal keer met mijn vriend gefietst, waardoor ik met steeds meer zekerheid op pad durfde. Helaas liep de ronde niet zoals gepland. Lees je mee?

Het einde van het schooljaar van de kinderen nadert en dat was te merken de afgelopen week… Ook ik ben al steeds meer met mijn gedachten in de vakantie en merk ik aan mijn lichaam dat ik toe ben aan meer rust. Toch besloot ik voor het weekend nog een ronde te fietsen, zodat ik mijn hoofd even leeg kon maken en de werkweek mentaal af kon sluiten.

‘Opeens merkte ik een geluidje aan mijn fiets op’.

Met de wind in de rug was ik binnen no time bij de grens met Duitsland. Ik fietste heerlijk en zelfs de zon brak steeds meer door het dikke wolkendek. Opeens merkte ik een geluidje aan mijn fiets op. Dat vond ik gek, want ik had mijn fiets de dag ervoor opgehaald bij de fietsenmaker voor een onderhoudsbeurt. Het geluid werd steeds luider en opeens besefte ik het: mijn band liep leeg!

‘…en bleek hij na zes keer bellen ook niet bereikbaar’.

Omdat ik pas net was begonnen met fietsen, was ik er nog niet aan toegekomen om een bandenverwisselsetje aan te schaffen. Ik had immers nog nauwelijks in mijn eentje gefietst (mijn vriend had wel zo’n setje op zijn fiets). Ik besloot mijn vriend te bellen en om raad te vragen. Helaas was hij niet in de buurt en op dat moment ook onbereikbaar.

Plan B, C en D?

Mijn andere plan was om terug te reizen met het openbaar vervoer, maar ik besefte al snel dat ik op de grens met Duitsland in de middle of nowhere was. Rijden hier uberhaupt bussen?! Ik besloot een stukje te lopen om te kijken of er verderop meer leven te bekennen was. Na 20 meter bedacht ik mij dat lopen op klikpedalen ook niet het fijnste is. SHIT. Dit was ook een verloren plan. Ik belde een vriendin, maar die was al begonnen met de vrijdagmiddagborrel en kon mij dus ook niet op komen halen… Tot mijn schrik gaf mijn telefoon ook nog eens een melding dat hij nog maar 20% batterij had. Ojeee! Hoe kwam ik nu thuis?!

‘…De les voor vandaag was duidelijk:’

Mijn eigen ouders en meeste vrienden wonen helaas niet om de hoek. Mijn laatste redmiddel was mijn schoonvader bellen. Met ondertussen flink wat zenuwen belde ik hem op. Tot mijn opluchting nam hij de telefoon op, was hij thuis én kon hij mij komen halen! Na een klein half uurtje tandenklapperen (ja, het waait hard op een dijk), werd ik samen met mijn zwart roze Bianchi opgepikt. Eind goed al goed. En de les voor vandaag was duidelijk: ik ga leren banden verwisselen!

Heb jij wel eens een lekke band gehad met de fiets?

 

Liefs,
Jip

be the first to comment on this article

Geef een reactie